کاهو

 ،

لذت انتخاب آگاهانه

کاهو

 ،

لذت انتخاب آگاهانه



آب معدنی

 

آب معدنی

من توی شهری زندگی میکنم که آبش دارای آهک زیادیه و اینو میشه از رسوبات توی کتری به راحتی فهمید به همین خاطر چند وقتیه که به خوردن آب معدنی روی آوردم اما بازم فکر می کنم که یه جای کار میلنگه به همین دلیل یه تحقیقی کردم و به نتایج جالبی برخوردم که دونستنش ضروریه...

 

آب معدنی چی هست اصلا؟

آب معدنی در حقیقت همون آب آشامیدنی حاوی مواد معدنی یا مواد سولفاته قابل حله که میتونه خاصیت درمانی داشته باشه یا طعم آب رو عوض کنه.

در آب معدنی ترکیباتی مانند نمک های ید و ترکیبات آرسنیک و ترکیبات گوگرد دار و مواد رادیواکتیو و... وجود داره که توی آب های آشامیدنی معمولی نیست.

به گفته ی دکتر دیناروند معاون وزیر بهداشت دولت یازدهم فرق آب آشامیدنی با آب معدنی در اینه که آب معدنی طبیعی از سفره های زیرزمینی تهیه میشه و املاح اون در طول سال تغییر نمیکنه واین آب باید بدون هیچگونه رفتار اصلاحی بسته بندی بشه. اصولا آب معدنی در جوار کوه ها و دور از مناطق صنعتی و مسکونی قرار داره اما آب آشامیدنی بسته بندی، نیازمند تصفیه و اقداماتی هست که کیفیتش بالا بره.

شاید شما هم متوجه بوی ناخوشایند و مزه بد بعضی از آب های بسته بندی شده، شده باشین از طرفی شاید واستون جالب باشه بدونین که دلیل اختلاف رنگ آب توی بعضی از آب معدنی ها چی میتونه باشه؟

 

آب معدنی با رنگ ای مختلف؟

دلیل اختلاف رنگ آب معدنی ها بستگی به املاح موجود در آب داره. املاح و نمک های معدنی موجود در آب های زیرزمینی مسئول ایجاد رنگ، بو و طعم خوشایند یا ناخوشایند در بعضی آب های بطری شده هست که درصد این املاح بنا به سرچشمه اون از یه شرکت تا شرکت دیگه متفاوته.

نمک های آهن دار رنگ آب رو متمایل به قرمز و نمک های منگنزدار قهوه ای متمایل به سیاه می کنه. زردی آب نشان دهنده وجود خاک رس یا ترکیبات گیاهیه و سبزی اون نشانه جلبک هاست. جالبه که بدونید گاهی رشد جلبک در اثر مجاورت طولانی مدت بعضی از این آب ها با نور خورشید دیده شده و این موضوع به دلیل وجود مواد آلی در این آب هاست.

اگه توی آب های معدنی درصد آهن و آلومینیم زیاد باشه مزه اون قابض و گس می شه و همین طور آب های منیزیم دار تلخ، سیلیس دار غلیظ، قلیایی طعم صابون و آب های اسیدی ترش مزه هست. البته آب هایی هم که بوی ناخوشایندی دارند اسید سولفوریک، فنل، کلر و آمونیاک بالایی داشته و معمولا بهترین دما برای مصرف آن ۵ تا ۱۵ درجه سانتی گراد است؛ چرا که بر اثر گرم شدن بوی ناخوشایند اون بیشتر نمایان میشه.

 

آب معدنی

 

تامین کلسیم بدن با آب معدنی؟

به گفته متخصصان تغذیه یک لیتر آب معدنی تقریبا ۳۰ میلی گرم یا کمی بیشتر کلسیم داره و اگه فردی روزانه به ۸۰۰ یا ۹۰۰ میلی گرم کلسیم نیاز داشته باشه باید ۳۰ لیتر آب در روز بنوشه و این کارشدنی نیست و خوبه که بدونیم درصد املاح موجود در آب های معدنی به میزانی نیست که بشه خاصیت درمانی قابل توجهی از اون انتظار داشت.

خب ما تا اینجا اینو متوجه شدیم که آب معدنی سرشار از املاح معدنیه اما در این قسمت یه سوالی پیش میاد، اینه که این همه املاح معدنی واسه بدن ضرر نداره؟

در جواب باید بگم که آب های بطری شده ای که املاح و سختی بالایی دارن، سنگ ساز هستن و برای کلیه مفید نیست؛ البته آب شرب برخی شهرها و مناطق کویری همچون قم و اصفهان که منیزیم، کلسیم، گچ و آهک زیادی داره به دلیل سختی بالا در مقایسه با آب های معدنی برای مبتلایان به ناراحتی های کلیوی تفاوت چندانی نداره. البته خوبه که بدونیم میزان املاح آب های فرموله شده نسبت به آب معدنی طبیعی کمتره.

از طرفی به دلیل این که سدیم در بیشتر آب های معدنی حضور قوی داره، مصرف زیاد اون برای مبتلایان به پرفشاری خون توصیه نمیشه و گاهی فلوئور زیاد برخی از این آب ها سبب لکه شدن مینای دندان یا ایجاد زواید دردناکی در استخوان ها میشه و گرچه نیترات موجود در آب های معدنی کنترل شده و در حد مجازه، اما با توجه به این که دریافت ترکیبات نیتراتی از غذاهای فرآوری شده همچون سوسیس و کالباس در برنامه غذایی روزانه افراد زیاده، توصیه میشه که از مصرف مداوم آب های بطری شده بپرهیزید.

 

آب معدنی

 

وقتی بطری آب معدنی خطرناک میشه!!

بطری آب معدنی بسیار خطرناکه، البته اگه اطلاعات زیر رو ندونیم و به عادات نادرستمون ادامه بدیم.

محمد مددی مدیر کل استاندارد استان همدان در مورد این موضوع گفت: نکته مهمی که باید به آن اشاره کنیم این است که شاید آب درون بطری سالم باشد اما آن چیزی که می‌تواند مشکل آفرین شود، پلاستیک بطری‌هاست و در ادامه گفت: در زیر تمام بطری‌ها عددی درج شده که نشانه کیفیت پلاستیک بطری و سمی بودن یا نبودن آن است. این عدد که رقمی بین 1 تا ۷ است و معمولا در میانه مثلثی قرار دارد نشانه قابل بازیافت بودن بطری پلاستیکی است.

عدد 1 نشون دهنده استفاده از پلاستیکی در ساخت بطریه که حاوی ترکیب شیمیایی پلی اتیلن ترفتالات هست ومیتونه باعث آزاد شدن گاز تری اکسید آنتیموئین بشه. مواجهه طولانی مدت با این ماده میتونه باعث حساسیت راه‌های تنفسی و پوست بشه و عامل بروز اختلالات قاعدگی و سقط جنین در زنان نیز هست. البته در صورتی که تنها یک بار از این بطری استفاده بشه مشکلی پیش نمیاد اما اگه از اون به دفعات استفاده بشه این گاز از آن پخش شده و بیماری‌زا خواهد بود.

بدترین نوع پلاستیک مصرفی در بطری آب معدنی انواعی هستند که زیر اونها اعداد ۳، ۶ یا ۷ درج شده باشه.

عدد ۳ به معنی وجود پی وی سی هست که برای سلامت انسان و محیط زیست خطرناکه و معمولا در در بطری های آب معدنی استفاده نمیشه.

عدد ۶ به معنی وجود پلی استرن در بطریه که حاوی استیرن بوده و برای مغز سمی و به سیستم عصبی آسیب میزنه که در مواد پلاستیکی از این نوع، ریختن مایعات گرم یا گرم کردن خود ظرف ممنوعه چون باعث آزاد شدن مواد شیمیایی در اون میشه.

عدد 7 نیزبیسفنول A هست که باعث اختلالات هوررمونی میشه و در کاهش تدریجی ترشح هورمون استروژن در زنان نقش داره.

در صورتی که زیر بطری عدد ۲درج شده باشه به این معنیه که بطری حاوی مواد شیمیایی مضر نیست و حتی به طبیعت و محیط ‌زیست هم آسیبی نمیرسونه. در صورتی که زیر بطری عدد ۴ نوشته شده باشه پلاستیک اون هیچ ماده سمی رو وارد آب درون بطری نمیکنه، البته تنها در صورتی که درون بطری آب باشه و به همین دلیل توصیه میشه که داخل اون مواد دیگه ای ریخته نشود.

عدد ۵ هم مربوط به پلاستیک هاییه که مناسب آب معدنی نیست و گرچه پلاستیک سالمیه اما برای ماست یا شربت استفاده میشه.

  تجربه ای از  امیر صفرپور          تاریخ  96/01/20       زمان مطالعه  4 دقیقه   تعداد بازدید  313