کاهو

 ،

لذت انتخاب آگاهانه

کاهو

 ،

لذت انتخاب آگاهانه



خمیر مرغ

سر ظهر وقتی آقاجون از کار برمیگشت، دخترا سفره رو آماده‌ می‌کردن و عزیز‌جون قورمه سبزی‌ای که بعد اذون صبح، بار گذاشته و تا اذون ظهر گذاشته قشنگ جا بیوفته و باب دندون آقاجون بشه رو میاورد، همه دور سفره کنار هم می‌نشستن و قورمه سبزی‌ای که عزیز جون براش از جون مایه گذاشته رو میخوردن، نه اینکه الان اون عشق نباشه‌ها، ولی زندگی‌های امروزی، اون زمان خالی برای آشپزی رو به آدماش نمیده تا هر روز چند ساعت مشغول آشپزی باشن، غذاهای امروزی به لذیذی اون موقع ها نیست اما طرفدارهای زیادی داره. پس داشتن یک سری اطلاعات در مورد این محصولات به شدت ضروریه! پس یکم راجع به خمیر مرغ که خیلیامون داریم مصرف میکنیم و نمیدونیم چی هست اصلا، بهتره بدونیم! چقدر از حضور خمیر مرغ در فرآورده‌های گوشتی مثل سوسیس و کالباس خبر ‌دارید؟

خمیر مرغ

خمیر مرغ به زبون خودمونی

اول اینکه اصلا این خمیر مرغ چی هست؟ به زبون خودمون خمیر مرغ، همون گوشت مرغیه که به صورت مکانیکی از مرغ جدا شده، که دو حالت داره؛ مرغ کامل یا مرغی که به صورت دستی تمیز شده و اسکلت مرغ رو که یکم گوشت بهش چسبیده رو توی یک دستگاهی به اسم ( بادر )  میریزن و گوشتشو ازش جدا میکنن ( نمیشه ازش گذشت، صرفه‌ی اقتصادی چی میشه پس؟ ) و خلاصه اینطوریه که خمیر مرغ درست میشه.

 

خمیر مرغ بر لبه تیغ

طبق گفته های خودمون، خمیر مرغ محصول بدی به نظر نمیاد ولی شما یک مرغ کامل رو فرض کن که گوشت‌های اون از استخون جدا شده، اون چیزی که باقی میمونه اسکلته مرغه به همراه بعضی زوائد گوشتی متصل به اون. این اسکلت به وسیله بادر خرد و به خمیر مرغ تبدیل می شه، روش دیگه هم به این صورته که مرغ‌های پیر و تخمگذار مادر رو که اغلب گوشت دیرپز، کم کیفیت و در مقایسه با مرغ‌های گوشتی عرضه شده در بازار چند برابر عمر بیشتری دارند و گوشت آنها مملو از داروهای آنتی‌بیوتیکی یا حتی حامل برخی بیماری‌ها هستند رو که حتی گاهی بدون اینکه محتویات داخل شکمش رو از اون خارج کنن، به صورت درسته در بادر به خمیر تبدیل می‌کنن. روش دیگر که در برخی مواقع اتفاق می‌افته، استفاده از همون زوائد باقیمونده از مرغ‌هاییه که تو بعضی مغازه‌ها به اجبار برامون پاک می‌کنن و تمام پوست، زوائد، چربی، دل و روده آن رو می‌گیرن و در سطلی می‌ریزن و گاهی هم زوائد رو، روی وانت بارهای آلوده می‌بینیم. این زوائد رو میفروشن و درنهایت به خمیر تبدیل میکنن و گاهی توسط برخی کارخانه‌های سودجو در همون سوسیس و کالباسی که با ولع خاصی می‌خوریم، میریزن. البته باید حساب تولیدکنندگان خوش نام و با‌سابقه این صنعت رو از این کارخانه‌های متقلب جدا کنیم. (به نقل مضمون از دکتر دباغ مقدم، دامپزشک و متخصص بهداشت مواد غذایی)

جالبه بدونین که اگه دستگاه جدا کننده مکانیکی به شکل غیر معمول استفاده بشه و تنظیمات درجه، تو سرعت و شدت جداسازی گوشت، تغییر کنه، امکان داره قطعات غیرگوشتی از جمله استخون نیز خرد و مخلوط بشه، که امکان سنجیدن صحت اون هم وجود نداره!

خمیر مرغ

سرنوشت خمیر مرغ

سازمان ملی استاندارد از مرداد ماه سال 1390 استفاده از خمیر مرغ رو ممنوع اعلام کرد. با این وجود، اختلافی بین سازمان ملی استاندارد و وزارت بهداشت بوجود اومد تا اینکه سازمان غذا و دارو در سال 93، سازمان ملی استاندارد رو تایید کرد و استفاده از خمیر مرغ در تولید سوسیس و کالباس رو ممنوع اعلام کرد، تا اینکه در سال 96، این ممنوعیت به نوعی محدودیت، تغییر ماهیت داد. البته نا گفته نمونه که با اعمال ممنوعیت و محدودیت، فعالیت مراکز محترم زیر‌پله افزایش یافته و مدیران غیور زیر پله، دست از تلاش برنداشتن و محصولات به شدت مضری تولید‌کردن.

 

از جمله محدودیت‌های استفاده از خمیر مرغ در سال 96

1. استفاده از مرغ‌های مورد تایید سازمان دامپزشکی

2. تولید خمیر مرغ در کارخانه تولید سوسیس و کالباس

3. ممنوعیت حمل و نقل خمیر مرغ در بین واحدهای تولیدی

4. ممنوعیت استفاده از بافت‌های غیرمجاز (روده و کبد)

5. تولید روزانه خمیر مرغ

6. استفاده از خمیر مرغ در فرآورده های 40 تا 60 درصد

7. استفاده اجباری از روکش یا پوشش زرد رنگ که روی آن به صورت خوانا نوشته شده‌ باشد "کالباس با خمیر مرغ"

تنها واحدهای تولیدی دارای پروانه تولید از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مجاز به تولید فرآورده‌های سوسیس و کالباس با استفاده از خمیرمرغ هستن.

 

حرف اخر:

استفاده بیش از دو بار در هفته از سوسیس و کالباس برابر است با به خطر انداختن سلامت افراد، چون که مواد افزودنی موجود در این محصولات 100% سرطان زاست.

مراقب سلامت خود باشید.

  تجربه ای از  صبا فروغی          تاریخ  96/04/27       زمان مطالعه  7 دقیقه   تعداد بازدید  147